Hmmm.... osobiście mam trochę dziwnie podejście do związków (czasami zastanawiam się jak mój były facet wytrzymał ze mną tyle czasu :lol: ). Wszystko zależy od dziewczyny i od jej podejścia niektóre panny są zazdrosne nawet o to, że chłopak spojrzał na inną. Ja osobiście pewnie bym się zdrowo wkurzyła na faceta pewnie bym mu nie wybaczyła, no chyba, że przyszedłby skruszony i sam powiedział co zaszło wtedy miałby szanse na wybaczenie.



Pytanie czy traktować to jako zdradę jest dość skomplikowane, ale ja byłabym zdolna do wybaczenia(ale nie do zapomnienia o tym :twisted: ) i w pewnym sensie była by to pewnego rodzaju zdradza i utrata jakiejś części mojego zaufania, bo w końcu podstawą związku jest zaufanie. Na pewno uważniej przyglądałabym się jego przyszłym relacjom z innymi dziewczynami.

Moim zdaniem pocałunek to już zdrada. Podobnie jak u Ciebie myślę że wybaczyłbym to dziewczynie, ale napewno bym nie zaponiał. Ni rozumiem też jak któryś z partnerów jest zazdrosny o każne spojrzenie na inną osobę, uśmiech, przyjaźń. W związku powinno być zaufanie, jeśli go nie ma to po co się wiązać?

Ogólnie czasem się sama zastanawiam jak można być aż tak zazdrosnym, ale podam Ci przykład wczoraj siedząc w męskim gronie kumpel opowiadał o swoim dopiero co rozpoczętym związku. Związał się z jakąś dziewczyną (nie są nawet miesiąc razem) dziewczyna po pierwszej wizycie u niego w domu pokasowała mu z kompa wszystkie zdjęcia z innymi dziewczynami powygrywała masę swoich zdjęć i wstawiła na NK, a gdy on powiedział jej, że jedzie w sobotę do pracy do dyskoteki powiedziała, że jak jej nie weźmie ze sobą to ona sobie coś zrobi i cała wczorajszą imprezę laska chodziła z nim krok w krok a jak przeszedł do mnie pogadać to myślałam, że mnie dziewczyna wzrokiem zabije :lol: , więc to dopiero jest patologiczny związek gdzie ewidentnie widać brak zaufania :lol:

zgadzam się z tym całowicie

Dla mnie pocałunek to już zdrada, w usta ponieważ to już nie to grzecznościowe i przyjęte w u nas w kulturze pocałunek w policzek. Każdy facet wybaczający takie coś swojej dziewczynie i na odwrót to lipa dla mnie są zasady w związku ze (przytulanie całowanie, czulenie i inne namacalne czułości) są tylko moje i doroty, ponieważ po to jest miłość aby być we dwoje a nie tu tam i ówdzie. W związku powinny być zasady (zdrowe) i reguły np ide na piwo z kumplami mowie gdzie i kiedy wrócę, na imprezy całonocne proste ze nie idę sam dlaczego ponieważ zabawa całonocna bez ukochanej osoby równoznaczna jest z tym ze lepiej bawię sie bez niej np. A piwo moje z kumplami czy doroty babsie wieczór w barze (pubie) to co innego niż cało nocna impreza niech ktoś napisze ze jest inaczej.

Łukasz hmm... ja mam chyba zdecydowanie inne podejście do związków niż każdy normalny człowiek. Nienawidzę czułości, nawet będąc z A. od razu mu powiedziałam, że nie lubię chodzić na imprezy i jeżeli lubi to niech na nie nadal chodzi, sama go nawet zachęcałam do chodzenia na imprezy, bo nie chciałam by zmieniał swoje dotychczasowe upodobania tylko ze względu na to, że był ze mną. Fakt, że cały nasz związek był wyjątkowo dziwny, ale wspominam go mile (no dobra może nie cały, ale jakąś jego część tak wspominam). Hmm... niektórzy jak kogoś poznają i są razem to zapraszają go do domu przedstawiają rodzicom, znajomym i wprowadzają go w te grono, a ja hmm... powiedziałam mojej mamie, że jestem z nim poznała go, ale nie miała zbyt często okazji by bliżej go poznać ( w sumie to wcale nie miała okazji), nie chciałam go zbytnio wprowadzać do mojego życia, bo (cóż ujawnia się teraz prawdziwa pesymistka ze mnie) chciałam mieć coś odrębnego coś tylko mojego a do tego nie chciałam sytuacji by on poznał bliżej moich znajomych, bo nie chciałam by była później taka sytuacja, że on zaprzyjaźnił się z nimi a w momencie rozstania kontakty te byłyby utrudnione i niezręczne, bo w momencie rozstania miałam moich znajomych tylko dla siebie i mogłam się im wypłakać i opowiedzieć wszystko co mnie bolało bez obawy, że oni mu powiedzą coś, ale, że będą czuli się niezręcznie wysłuchując moich żalów i jego.

</span><table width="90%" cellspacing="1" cellpadding="3" border="0" align="center"><tr> <td><span class="genmed"><b>Lady napisał:</b></span></td> </tr> <tr> <td class="quote"> Hmm... niektórzy jak kogoś poznają i są razem to zapraszają go do domu przedstawiają rodzicom, znajomym i wprowadzają go w te grono</td> </tr></table><span class="postbody">

no weź to przesada już :d ja jak jest okazja przypadkiem to powiem rodzicom, że mam dziewczynę, a jak nie to nie... moje życie moja sprawa, oni mają swoje i też się nie mieszam

Sądzę,że nie. No bez przesady ! Ja swoją dziewczynę przedstawiłem rodzicom,ale chyba się za bardzo pospieszyłem, bo po 8 miesiącach mamy do siebie raczej dalej niż bliżej.

to chyba jeszcze zależy ile mamy lat, ja swoją żonę przyszłą pewnie przedstawię rodzicom ale dziewczyne to tak jak wyjdzie

Hmm... a ja nie przedstawię męża rodzicom, bo na razie nie mam zamiaru brać ślubu jakoś mi się to nie podoba zdecydowanie odpowiada mi związek bez zobowiązań

no wiesz sądze że tak koło 25-tki zmieniesz zdanie, podobnie jak ja, ale narazie nie sięgam tak daleko

Ja po prostu jestem ogólnie na nie małżeństwu dla mnie to tylko zbędny papierek bez niego też można żyć

Według mnie to trochę zdrada. Chłopak dostał by ode mnie w twarz ale myślę ze dałabym mu drugą szansę . No chyba ze był by ten pocałunek namiętny to juz by bylo gorzej z zapomnieniem i wybaczeniem ale drugą szanse by chyba dostał... Mowie chyba bo nie byłam nigdy w takiej sytuacji.

To jest zdrada:/ niestety potem to prowadzi do innych rzeczy:/ :/ :/ czasem ponosi i potem wszystko się komplikuje ....
Zdrada to zdrada...jeżeli ktoś zdradzi raz to prawdopodobnie zrobi to i drugi :/